കവിത : “പ്രയാണം” ജ്യോതിലക്ഷ്മി. സി എസ്.

കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധക്കളത്തിൽ നിരന്നിടും,
യുദ്ധ പ്രഗത്ഭരെ നോക്കിടാതെ,
പാഞ്ഞീടുന്നതാ വളരെ തിടുക്കമായ്
കുഞ്ഞനുറുമ്പു കുടുംബത്തോടെ,

കുട്ടികൾ കൂടെയുണ്ടെന്നുറപ്പാക്കീട്ടു
കുഞ്ഞനുറുമ്പിതാ പാഞ്ഞിടുന്നു..

വലിയ പെരുമ്പറ നാദമതുകേട്ടു
ഞെട്ടിതെറിച്ചു കൊണ്ടോടിടുന്നു.

തേരുകൾ നീങ്ങിടും പന്ഥാവിൽ നിന്ന –
ങ്ങൊഴിഞ്ഞു മാറിക്കൊണ്ടു പാഞ്ഞിടുന്നു..

ആയുധങ്ങൾ തട്ടിയങ്ങുമിങ്ങും
തെറിച്ച കബന്ധങ്ങൾ നോക്കിടാതെ,
കുഞ്ഞനുറുമ്പു കുടുംബവുമായിതാ ജീവനും കൊണ്ടങ്ങു പാഞ്ഞിടുന്നു..

നിണച്ചാലു കണ്ടിട്ടു പുഴ കടന്നീടുവാണെന്നു കോപ്പും താപ്പും കൂട്ടിടുന്നു.. ഇത്തിരിപ്പോന്നൊരു ജൻമ്മമതെങ്കിലും നീണ്ടു നിൽക്കാനായ് കൊതിച്ചിടുന്നു,